Showing posts with label မွတ္တမ္း. Show all posts
Showing posts with label မွတ္တမ္း. Show all posts

Thursday, July 02, 2009

ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကား တုိ႕ၿမိဳ႕သား .................


၁။ ဦးခ်န္ထြန္း (၁၉၀၆-၁၉၈၈)

ႏုိင္ငံေတာ္ေရွ႕ေနခ်ဳပ္၊ ႏုိင္ငံေတာ္တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္တရား၀န္ႀကီး

သတုိးမဟာသေရစည္သူဘြဲ႕


၂။ ဗုိလ္လကၤ်ာ

ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္၀င္၊ ၁၉၄၇ -ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး

ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၊ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္၊ သတုိးမဟာ

သီရိသုဓမၶဘြဲ႕


၃။ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္၀င္း (၁၉၀၉-၁၉၈၂)

စစ္ေရးခ်ဳပ္၊ ျပည္သူတရားသူႀကီးအဖြဲ႕ဥကၠဌ၊ ျပည္သူအက်ဳိးေဆာင္

အဖြဲ႕ဥကၠဌ၊ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕ ပထမအဆင့္၊ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း

၀င္ ဒုတိယဆင့္


၄။ ဗုိလ္မွဴးႀကီးလွဟန္္(ၿငိမ္း) ေဒါက္တာလွဟန္

ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၀င္၊ ႏုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီ၀င္၊ စည္သူဘြဲ႕ရွင္၊

က်န္းမာေရး၀န္ႀကီး၊ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕ ပထမဆင့္၊လြတ္လပ္ေရးေမာ္

ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္


၅။ ဗုိလ္မွဴးႀကီးဘနီ (ကြယ္လြန္)

ေတာ္လွန္ေရးအစုိးရအဖြဲ႕၀င္၀န္ႀကီး၊ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရးႏွင့္လမ္းပန္း

ဆက္သြယ္ေရးဌာန၀န္ႀကီး၊ ခ်က္ကုိစလုိဗက္ကီးယားႏုိင္ငံဆုိင္ရာျမန္မာ

သံအမတ္ႀကီး၊ သိရီပ်ံခ်ီဘြဲ႕၊ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္

ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕ ပထမဆင့္


၆။ ေဒါက္တာလွေရႊ (ကြယ္လြန္)

ဗုိလ္လကၤ်ာ၏ညီ၊ M.B.B.S ဘြဲ႕၊၁၉၃၈ တတိယအႀကိမ္ေက်ာင္းသား

သဗိတ္ တကသ ဒုဥကၠဌ


ရ။ ဦးလွေသာင္း (၁၉၁၇-၁၉၉၇)

၁၉၅၆ ဖ်ာပုံေတာင္ပုိင္းျပည္သူလႊတ္ေတာ္အမတ္၊ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕

ဒုတိယဆင့္၊ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ တတိယဆင့္


၈။ ဦးတင္ညႊန္႔ (၁၉၁၈-၁၉၈၇)

အလုပ္သမားဌာန၀န္ႀကီး၊ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕ ပထမဆင့္၊ လြတ္လပ္ေရး

ေမာ္ကြန္း၀င္ဒုတိယဆင့္


၉။ ေလထီးဦးအုန္းေမာင္္္ (၁၉၁၉-၂၀၀၀)

ကႏီၵစစ္ပညာ (ေလထီး) သင္တန္းေက်ာင္းဆင္း၊ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္

ဒုတိယဆင့္


၁၀။ ဦးကုိကိုႀကီး

ဖ်ာပုံခရုိင္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္၊ လြတ္လပ္ေရးဂုဏ္ထူးေဆာင္လက္မွတ္၊

လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္


၁၁။ ဦးညႊန္ေ၀

ကႏၵီစစ္ပညာ(ေလထီး)သင္တန္းေက်ာင္းဆင္း၊ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕

ဒုတိယဆင့္၊ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ဒုတိယဆင့္


၁၂။ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္တင့္ေဆြ (ၿငိမ္း)

အေရွ႕ေတာင္စစ္ဌာနခ်ဳပ္တုိင္းမွဴး၊ စက္မႈ၀န္ႀကီး


၁၃။ ဦးျမသန္း(ခ)ဗုိလ္ထြန္းညိဳ

ဖတ္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးနာမည္ေက်ာ္ “ကေဇာင္းတုိက္ပြဲ” တြင္

ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲခဲ့သူ၊ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕ ဒုတယဆင္၊ လြတ္လပ္ေရး

ေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္


၁၄။ ဦးသန္ဇင္

ျပည္သူတရားသူႀကီးအဖြဲ႕၀င္


၁၅။ ဦးသိန္းေဖ(ေအာင္ပင္လယ္)(ကြယ္လြန္)

၀ဏၰေက်ာ္ထင္ဘြဲ႕


၁၆။ ဦးေမာင္ေမာင္သန္း

လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္


၁၇။ ဦးထြန္းႀကိဳင္(ေဆးတပ္ၾကပ္ႀကီး)

ဖတ္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးနာမည္ေက်ာ္ “ကေဇာင္းတုိက္ပြဲ” တြင္

ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲခဲ့သူ၊ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္


၁၈။ တပ္ၾကပ္ႀကီးေဇာ္၀င္း

လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ပထမဆင့္


၁၉။ ဗုိလ္ႀကီးဗဟိန္း(ဗုိလ္မုိးနက္)

ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ဘြဲ႕ ပထမဆင

့္

၂၀။ ေဒၚခင္ခင္ၾကည္

ဗာမာတပ္မေတာ္ အမ်ဳိးသမီးတပ္ဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္

ဒုတိယဆင့္၊ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ဒုတယဆင့္


၂၁။ ေဒၚတင္တင္အုန္း

လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္း၀င္ ဒုတိယဆင့္


စာေပ ပညာရွင္မ်ား .......


၁။ ဦးသိန္းဟန္ (ဆရာေဇာ္ဂ်ီ) အမ်ဳိးသားစာေပဆု

၂။ ဦးသန္းထြတ္ (ဆရာတုိက္စုိး) အမ်ဳိးသားစာေပဆု

၃။ ဦးျမလွဳိင္ (ျမလွဳိင္) အမ်ဳိးသားစာေပဆု

၄။ ေဒၚခင္ခင္၀င္း (ကလ်ာ ၀ိဇၹာ/သိပၸံ) စာေရးဆရာမႀကီး

၅။ ဦးခင္ေမာင္ထြန္း (ေမာင္ဗုိလ္ေမႊး) အမ်ဳိးသားစာေပဆု

၆။ ဦးလွစိန္ (ဖ်ာပုံလွမုိးႏြယ္) အမ်ဳိးသားစာေပဆု

၇။ ဦးသန္းညြန္ (ဇင္မင္း-သမိန္ေထာ) အမ်ဳိးသားစာေပဆု

၈။ ဦးေဌးေအာင္ (ေမာင္သုန္) အမ်ဳိးသားစာေပဆု

၉။ ဦးဘုိးေငြ တန္းျမင့္ကဗ်ာ စာအုပ္ျပဳစုသူ

၁၀။ ဦးခ်စ္လွဳိင္ (ျမ၀တီရဲေခါင္) စာေရးဆရာ

၁၁။ ဦးလွၾကည္ (ေရွ႕သုိ႕လွၾကည္) စာေရးဆရာ

၁၂။ ဦးစုိး (ဖ်ာပုံစုိး) စာေရးဆရာ

၁၃။ ေဒၚေစာမဥၨဴ (ေစာမဥၨဴ/ဖ်ာပုံ) စာေပဗိမာန္ဆု

၁၄။ ဦးလွိဳင္ၾကြယ္ (ကာတြန္းေမာင္၀ဏၰ) သမိန္ေပါသြပ္ကာတြန္း

၁၅။ ဦးစန္းျမင့္ (ေမာင္ျမင့္ျမတ္) မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာ/ကဗ်ာဆရာ

၁၆။ ေမာင္ၾကည္ေဆြ ကဗ်ာဆရာ

၁၇။ ဦးတင္လွဳိင္ (ဖ်ာပုံေမာင္လြမ္းသိမ့္) ကဗ်ာဆရာ

၁၈။ ဦးေဆြႏြယ္ (ဖ်ာပုံေမာင္ေဆြႏြယ္) ကဗ်ာဆရာ(နံသာမုိး)

၁၉။ ဦးေအာင္ျမင့္ (ဖ်ာပုံေမာင္ေဆြယဥ္) ကဗ်ာဆရာ

၂၀။ ဦးေငြလွဳိင္ (ေငြလွဳိင္-သမိန္ေထာ) ကဗ်ာဆရာ

၂၁။ ဦးစိန္၀င္း (၀င္းသူရ) ကဗ်ာဆရာ/အယ္ဒီတာ

၂၂။ ဦးေက်ာ္ျမင့္ (ေမာင္ယဥ္မုိး/ဖ်ာပုံ) ကဗ်ာ၊ ၀တၳဳ၊ ဘာသာျပန္ဆရာ

၂၃။ ဦးလွေအာင္ (ေမာင္သဲေခါင္) ကဗ်ာဆရာ

၂၄။ ဦးလွမ်ဳိး (ရဲေဘာ္-လွမ်ဳိး) စာေရးဆရာ

၂၅။ ေဒၚသိန္းသိန္းေအး (တကၠသုိလ္ႏြယ္သဇင္) စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာမ

၂၆။ ဦးေသာင္းညြန္႔ (သတင္းေထာက္ေသာင္းညြန္႔) စာေပဗိမာန္ဆု

၂၇။ ဦးျမင့္ေအာင္ (ဖုိးေအာင္ေလး) စာေပဗိမာန္ဆု

၂၈။ ေဒၚေအးေအးစုိး (ေအးေအးစုိး-ဖ်ာပုံ) စာေပဗိမာန္ဆု



ဆက္လက္ေရးသားပါအုံးမယ္ခင္ဗ်ာ.........
ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္
က်ေနာ္ အင္တာနက္ေကာ္နရွင္ မေကာင္းေသာေၾကာင့္ ၿပီးဆုံးေအာင္ မေရးသားႏုိင္တာကုိ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ခင္ဗ်ာ..........

Wednesday, July 01, 2009

ၿမိဳ႕နယ္ေျမပုံပါ

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕နယ္ရဲ႕ေျမပုံ ပါ ၊ အမာၿမိဳ႕နယ္ခြဲအပါ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။

Monday, June 22, 2009

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕ကုိလာမယ္ဆုိရင္

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕ ကုိလာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါေလးဖတ္လုိက္ပါ။ ကုန္းလမ္း ခရီးျဖစ္ပါသည္။

ဖ်ာပုံ / ဒလ လကားလမ္း ၅၉ မုိင္ကြာေ၀းၿပီး ေဒးဒရဲ၊ ကြမ္းၿခံကုန္း၊ ေကာမွဴးၿမိဳ႕နယ္မ်ားအားျဖတ္သန္းသြားရပါသည္။

ဖ်ာပုံ / ရန္ကုန္ ကားလမ္း ၈၅ မုိင္ကြာေ၀းၿပီး က်ဳိက္လတ္၊ မအူပင္၊ ဆားမေလာက္၊ လွဳိင္သာယာၿမိဳ႕နယ္မ်ားအားျဖတ္ သန္းသြားရပါသည္။

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕မွ သြားေရာက္ႏုိင္ေသာ ၿမိဳ႕ ႏွင့္ ရြာမ်ား

ဖ်ာပုံ / က်ဳိက္လတ္ၿမိဳ႕ ၁၁ မုိင္ ကြာေ၀းပါသည္။
ဖ်ာပုံ / ဘုိကေလးၿမိဳ႕ ၂၀ မုိင္ ကြာေ၀းပါသည္။
ဖ်ာပုံ / ေဒးဒရဲၿမိဳ႕ ၁၆ မုိင္ ၃ ဖာလုံ ကြာေ၀းပါသည္။
ဖ်ာပုံ / က်ဳံကဒြန္းေက်းရြာ ၁၅ မုိင္ ၉ ဖာလုံ ကြာေ၀းပါသည္။
ဖ်ာပုံ / ဆိပ္မေက်းရြာ ၃၅ မုိင္ ကြာေ၀းပါသည္။

ဖ်ာပုံ / ဒလ ကားလမ္း
၅၉ မုိင္ကြာေ၀း၍ ကုိယ္ပုိင္ယာဥ္ျဖင့္သြားလာပါက (၂း၃၀)နာရီခန္႕ၾကာျမင့္ကာ ခရီးသည္ယာဥ္ျဖင့္သြားလာပါက (၄)နာရီခန္႕ၾကာျမင့္မည္ျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းအမ်ဳိးအစားကေတာ့ ကတၱရာလမ္းျဖစ္ၿပီးအက်ယ္ (၁၅)ေပ ခန္႕က်ယ္ပါတယ္ ဖ်ာပုံတံတား ႏွင့္ ေဒးဒရဲ တံတား ႏွစ္စင္းအားျဖတ္သန္းသြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ခရီးသည္ယာဥ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္ (ကက)ခရီး သည္ယာဥ္ ႏွင့္ (ဘီအမ္-မီနီဘက္(စ္)ကား) လုိင္းတုိ႕မွ ေနစဥ္ မနက္ (၅း၃၀)မွ ညေန (၅)နာရီအထိ ေနစဥ္ေျပးဆြဲလွ်က္ ရွိပါသည္။

ဖ်ာပုံ / ရန္ကုန္ ကားလမ္း
၈၅ မုိင္ကြာေ၀း၍ ကုိယ္ပုိင္ယာဥ္ျဖင့္သြားလာပါက(၃း၃၀)နာရီခန္႕ၾကာျမင့္ၿပီး ခရီးသည္ယာဥ္သြားပါက(၄း၃၀)ခန္႕ ၾကာျမင့္ပါသည္။ လမ္းအမ်ဳိးအစားမွာ ကတၱရာလမ္းျဖစ္ၿပီး အက်ယ္မွာ(၁၈)ခန္႕က်ယ္ပါသည္။ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လွိဳင္သာယာ အေ၀းေျပးကားကြင္း မွ သမာဓိ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ကားဂိတ္မွ သမာဓီ နံမည္ျဖင့္ (အိပ္စပရက္(စ္) )ေလအိပ္ကားႀကီးမ်ားျဖင့္ ေနစဥ္ နံနက္(၅း၃၀) မွညေန(၄း၀၀) အထိပုံမွန္ေျပးဆြဲလွ်က္ရွိပါသည္။

ဖ်ာပုံ / က်ဳိက္လတ္ ကားလမ္း
၁၁ မုိင္ကြာေ၀း၍ ကုိယ္ပုိင္ယာဥ္ျဖင့္သြားပါက (၃၀)မိနစ္သာၾကာပါသည္။လမ္းအမ်ဳိးအစားမွာ ကတၱရာလမ္းျဖစ္ ျပီးအက်ယ္ (၁၈)ေပခန္႕ရွိပါသည္။ ဖ်ာပုံ အေ၀းေျပး၀န္းမွ ေနစဥ္(ဒုိင္နာ) ကားမ်ားျဖင့္ခရီးသည္မ်ားအားပုိေဆာင္ေပး လွ်က္ရွိပါသည္။

ဖ်ာပုံ / ဘုိကေလး ကားလမ္း
၂၀ မုိင္ကြာေသး၍ ကုိယ္ပုိင္ယာဥ္ျဖင့္သြားပါက(၁း၃၀)နာရီခန္႕ၾကာျမင့္ၿပီး ခရီးသည္ယာဥ္ျဖင့္သြာပါက(၂း၃၀) နာရီခန္႕ၾကာပါသည္။ လမ္းအမ်ဳိးအစားမွာ ေက်ာက္ခင္းလမ္းျဖစ္ၿပီး လမ္းအက်ယ္(၁၅)ေပခန္႕က်ယ္ပါသည္။ ဖ်ာပုံ အေ၀း၀န္းမွ ေနစဥ္ခရီးသည္မ်ားအား (ဒုိင္နာ)ႏွင့္(မီနီဘတ္)ကားမ်ားျဖင့္ပုိေဆာင္ေပးလွ်က္ရွိပါသည္။

ဖ်ာပုံ / ေဒးဒရဲ ကားလမ္း
၁၈ မုိင္ ၃ ဖာလုံကြာေ၀း၍ ကုိယ္ပုိင္ယာဥ္ျဖင့္သြားပါက(၄၅)မိနစ္ခန္႕ၾကာၿပီး ခရီးသည္ယာဥ္ျဖင့္သြားပါက (၁)နာရီခန္႕ၾကာပါသည္။လမ္းအအမ်ဳိးအစားမွာ ကတၱရာလမ္းအမ်ဳိးအစားျဖစ္ၿပီး ေနစဥ္ (ကက+ဂ်စ္ကား)ကား မ်ားျဖင့္ခရီးသည္မ်ားအားပုိေဆာင္ေပးလွ်က္ရွိပါသည္။

ဖ်ာပုံ / က်ဳံကဒြန္း ကားလမ္း
၁၅ မုိင္ ၃ ဖာလုံကြာေ၀း၍ ကုိယ္ပု္င္ယာဥ္ျဖင့္သြားပါက(၄၅)မီနစ္ခန္႕ၾကာျမင့္ၿပီး ခရီးသည္ယာဥ္ျဖင့္သြားပါက (၁း၃၀)ခန္႕ၾကာျမင့္ပါသည္။ လမ္းအမ်ဳိးအစားမွာ ကတၱရာႏွင့္ေက်ာက္ခင္းလမ္းမ်ဳိးျဖစ္ပါသည္။ဖ်ာပုံ (၁၈)ရပ္ကြက္ ကားဂိတ္မွ ေနစဥ္နံနက္ (၅း၀၀)နာရီမွ (၃း၀၀)နာရီအထိ (ဂ်စ္ကား+ဒုိင္နာ)ကားမ်ားျဖင့္ခရီးသည္မ်ားအားပုိေဆာင္ ေပးလွ်က္ရွိပါသည္။

ဒါကေတာ့ ေရးလမ္း ခရီးျဖစ္ပါတယ္။


ဖ်ာပုံ / ရန္ကုန္ ခရီးစဥ္


၆၄ မုိင္ကြားေ၀း၍ နံနက္ (၁၁း၀၀)နာရီႏွင့္ ည(၇း၀၀)နာရီခ်ိန္တုိ႕တြင္ ေရေၾကာင္းပုိေဆာင္ေရးဌာနပုိင္ ၃ထပ္သေဘၤာ (၂)စီးျဖင့္ ကုန္မ်ားႏွင့္ခရီးသည္မ်ားပါပုိေဆာင္ေပးလွ်က္ရွိပါသည္။ သေဘၤာအထက္တန္းအခန္း မ်ားတြင္ (air-con)မ်ားတပ္ဆင္ထားၿပီး (၂)ေယာက္အိပ္ခန္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။သေဘၤာစီးခ်ိန္ဟာ (၉း၀၀)ခန္႕ၾကာ ပါတယ္။ ပုဂၢလိက ပုိင္သေဘၤာ တေနလွ်င္(၂)စီးျဖင့္လည္း ဆန္ႏွင့္အျခားကုန္ပစၥည္းမ်ား၊ခရီးသည္မ်ားအား ပုိေဆာင္ ေပးလွ်က္ရွိပါတယ္။


ဖ်ာပုံ / ပုသိမ္ ခရီးစဥ္


၁၅၇ မုိင္ကြာေ၀း၍ ပုဂၢလိက ပုိင္သေဘၤာ (၆)စီးျဖင့္ တေန႕လွ်င္(၁)စီးႏွဳန္းေျပးဆြဲလွ်က္ရွိၿပီး အျခားကုန္ပစၥည္း မ်ားႏွင့္ ခရီးသည္မ်ားအားပုိေဆာင္ေပးလွ်က္ရွိပါတယ္။ သေဘၤာစီးခ်ိန္ ကေတာ့ (၂၄)နာရီၾကာျမင့္ပါတယ္။





Saturday, June 20, 2009

ဖ်ာပုံ တံတား


အထင္ကရတစ္ခုပါ ။
ဖ်ာပုံမွ ဒလ (သုိ႕) ဖ်ာပုံမွတြံေတး
ပန္းလွိဳင္တံတားမွ
လွိဳင္သာယာမွတဆင့္
ရန္ကုန္ သုိ႕ သြားေရာက္ႏုိင္ပါတယ္ ။
ဖ်ာပုံ တံတား ျဖစ္ပါတယ္ ။
တံတားေပအရွည္ - ၁၃၇၂ ေပ ၈ လက္မ
ခ်ည္ကပ္လမ္းအပါ- ၃၉၃၂ ေပ
ယာဥ္သြားလမ္းအက်ယ္ - ၄၀ ေပ
လူသြားလမ္းအက်ယ္ တဘတ္လွ်င္ - ၆ ေပ
ေရလမ္းကင္းလြတ္အက်ယ္ - ၃၀၀ ေပ
စတင္ဖြင့္လွစ္ရက္ - ၂၀.၃.၂၀၀၇

ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရာျပည္စာၾကည့္တိုက္


ဖ်ာပုံၿမိဳ႕၏ အထင္ကရ တခုျဖစ္ပါတယ္။
ဖ်ာပုံသား စာေရးဆရာ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ အမွတ္တရ အထိန္းအမွတ္တခုျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရာျပည္ စာၾကည္တုိက္ပါ။


ဆရာ ေဇာ္ဂ်ီ - (ဦးသိန္းဟန္) ၏သမုိင္းအက်ဥ္း

၁၂ ဧၿပီလ ၁၉၀၇ ခုႏွစ္၌ အဖ ဦးေယာ၊ အမိ ေဒၚစိန္ညႊန္ တုိ႕မွေမြးဖြားပါသည္။ ဖ်ာပုံၿမိဳ႕ အ.ထ.က (၁) တြင္ပညာသင္ယူခဲ့ၿပီး ၁၉၂၄ ခုႏွစ္(၁၀)တန္းေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၂၉ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ၀ိဇၨာဘြဲ႕ရခဲ့ပါသည္။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္စာၾကည္တုိက္မွဴး၊ ႏုိင္ငံသမုိင္းေကာ္မရွင္ဥကၠဌ၊ ေက်ာင္းသုံးစာအုပ္ထုတ္ေ၀ရးညႊန္ၾကားေရး၀န္၊ ပညာေရးဌာနအထူးအရာရွိ စသည္တာ၀န္မ်ားထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။ "သီရိပ်ံခ်ီ" ဘြဲ႕တဆိပ္ရရွိခဲပါသည္။ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္မွစ၍ ကဗ်ာမ်ားစတင္ေရးသားခဲ့ရာ ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ စာအုပ္ေပါင္း(၃၀)ခန္႕ေရးသားခဲ့ၿပီး "အမ်ဳိးသားစာေပဆု" ႏွစ္ႀကိမ္ရရွိခဲ့ပါသည္။ ၂၆ စတင္ဘာလ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါသည္။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ေၾကးရုပ္တု အား 2007 ခုႏွစ္ ဧၿပီလ 8 ရက္ေန႕တြင္ စတင္ဖြင္လွစ္ခဲ့ပါသည္။

ေၾကးရုပ္တုသည္ အျမင့္ 54 လက္မ x အက်ယ္ 33 လက္္မႏွင့္ေၾကးပိႆခ်ိန္ 200 ရွိၿပီး တန္ဘုိးေငြက်ပ္ 40 သိန္းကုန္ၾကပါသည္။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရာျပည္ စာၾကည္တုိက္ အား 2008 ခုႏွစ္ ဧၿပီလ 5 ရက္ေန႕တြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။

စာၾကည္တုိက္၏ကုန္ၾကတန္ဘုိးမွာ 267 သိန္း ပါသည္။ 2008 ဧၿပီလမွ 2009 ဧၿပီလအထိ စာၾကည္တုိက္ အသင္း၀င္ေပါင္း 800 ေက်ာ္ခန္႕ရွိပါသည္။ စာၾကည္တုိက္တြင္ထားရွိေသာ စာအုပ္မ်ားမွာ၊

၁။ အေထြေထြ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၄၀၃ အုပ္
၂။ ဒသနိကေဗဒ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၄၈၀ အုပ္
၃။ ဘာသာအယူ၀ါဒ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၁၁၀၆ အုပ္
၄။ လူမႈေရးသိပၸံ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၅၄၈ အုပ္
၅။ ဘာသာစကား ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၁၀၂ အုပ္
၆။ ရုိးရုိးသိပၸံ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၆၃ အုပ္
၇။ အသုံးခ်သိပၸံ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၃၁၅ အုပ္
၈။ အႏုပညာ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၆၉ အုပ္
၉။ စာေပ ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၈၆၅ အုပ္
၁၀။ ပထ၀ီ၊အထၳဳပၸတၱိ၊သမုိင္း ဘာသာရပ္စာအုပ္ ၇၂၅ အုပ္
၁၁။ ၀တၳဳစာ အုပ္ ၁၅၄၇ အုပ္
၁၂။ ရည္ညႊန္း စာအုပ္ ၂၄၂ အုပ္

စာၾကည္တုိက္တြင္ 2009 ေမလအထိ စာအုပ္ေပါင္း ၇၂၀၀ ေက်ာ္ခန္႕ႏွင့္ သတင္းစာ၊ဂ်ာနယ္၊မဂၢဇင္း မ်ဳိးစုံအပါ၀င္ စာအုပ္ေပါင္း ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ခန္႕ရွိပါသည္။
ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရာျပည္စာၾကည္တုိက္ အား ထိန္းသိန္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕ ကုိ နာယက (၈)ဦး ႏွင့္ ဥကၠဌႏွင့္အဖြဲ႕၀င္ ေပါင္း (၁၉)ဦး ျဖင့္ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး စာၾကည္တုိက္ ႀကီးၾကပ္ေရးဥပေဒအရ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရာျပည္စာၾကည္တုိက္ေကာ္မတီ ကုိ ဥကၠဌ အပါအ၀င္အဖြဲ႕၀င္ (၁၅)ဦး ျဖင့္ဖြဲ႕စည္းထားပါသည္။

က်ေနာ္တုိ႕ ဖ်ာပုံၿမဳိ႕ရဲ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရာျပည္စာၾကည္တုိက္ ႀကီးအား…….. စည္းကမ္းစနစ္က်နေသာ စံခ်ိန္၊ စံညႊန္းမီ ျပည္သူစာၾကည္တုိက္အျဖစ္ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ရင္း အနာဂတ္ကာလတြင္ ေခတ္မွီစာၾကည္တုိက္
(E – Library)အဆင့္အထိေရာက္ရွိႏွုိင္ေရး ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္သြားပါၿပီး စာၾကည္တုိက္ေရရွည္ တည္တံ့ေရးအတြက္လုိအပ္ေသာ ထာ၀ရ ေငြပေဒသာပင္စုိက္ထူေရးႏွင့္ ျမန္မာစာေပအေမြအႏွစ္မ်ား၊ ျမန္မာရုိးရာဓေလ့ ထုံးတမ္းစဥ္လာ၊ ထိန္းသိန္းေရးႏွင့္ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးေရးကုိ အေထာက္အကူျပဴမည္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကုိ လုပ္ေဆာင္သြားပါမည္။ စာၾကည္တုိက္သုိ႕ အလွဴေငြႏွင့္ စာအုပ္မ်ား
လွဴဒါန္းလုိပါလ်င္ pyaponcity@gmail.com သုိဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏုိင္ပါသည္။

Friday, June 19, 2009

သမုိင္း၀င္ လိပ္အူကုန္း က်ဳိကၠမၽြမ္ ေစတီေတာ္ႀကီး

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕၏ အထင္ကရ သမုိင္း၀င္ လိပ္အူကုန္း က်ိဳကၠမၽြမ္ ေစတီေတာ္ႀကီးပါ။
မြန္မိဘုရားႀကီး တလပေရာ္တမီ တည္ခဲ့ပါသည္။


ဘုရားသမုိင္းအက်ဥ္းမွာ.........

ေတာင္ငူဘုရင္တပင္ေရႊထီးမွ ဟံသာ၀တီအားတုိက္ခုိက္ခဲ့ရာဟံသာ၀တီဘုရင္ သုရွင္တကာရြတ္ပိ၏ မိဘုရားႀကီးတလပေရာ္တမီသည္
ဖ်ာပုံေဒသသုိ႕ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့စဥ္ ဖ်ာပုံေဒသ၌ယာယီနန္းေဆာက္လုပ္၍ လူသူလက္ နက္၊ ရိကၡာမ်ားစုေဆာင္းခဲ့စဥ္ ျမန္မာသကၠရာဇ္(၉၀၀)ျပည္ႏွစ္၊ တန္ခူးလတြင္ က်ိဳကၠမ်ၽြမ္ေစတီေတာ္အား စတင္ တည္ထားကုိးကြယ္ခဲ့ေၾကာင္း
ေစတီေတာ္ႀကီး၏ ဌာပနာတုိက္တြင္ မိဘုရားႀကီးကုိးကြယ္သည့္ဓါတ္ေတာ္မ်ား၊
မင္းမွဴထမ္းမ်ား၏ နားေဍာင္း၊ ဆံထုိး၊ ဘယက္ စသည္ရတနာမ်ားထည္သြင္းတည္ထားခဲ့ပါသည္။ ေစတီေတာ္တည္ထားၿပီး ဘြဲေတာ္ကဗ်ည္းတင္ခဲ့ရာတြင္ မြန္ဘာသာျဖင့္ (က်ိဳကၠမၽြမ္) ျမန္မာဘာသာအားျဖင္ (သက္လြက္ခ်မ္းသာ) ေစတီဟုေခၚေ၀ၚသတ္မွတ္ခဲ့ပါသည္။ ဖ်ာပုံၿမိဳ႕ (၁၈)ရပ္ကြက္တြင္ တည္ရွိပါသည္။့

Thursday, June 11, 2009

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕ ေခၚရျခင္း သမုိင္းေၾကာင္း

ထမင္းေစ်းမွ ဧရာေရႊဖ်ာသို႔

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ စပါးက်ီ ဧရာ၀တီ၊ ဧရာ၀တီရဲ႕စပါးက်ီသည္ ဖ်ာပုံၿမိဳ႕ရယ္လို႔ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလာမည့္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း (၄၆၅) ႏွစ္ခန္႔က ခရီးသည္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ထမင္းစားၾကရေသာ စခန္းဌာနမွ မြန္ဘာသာျဖင့္ (ဖ်ာပုင္) ထမင္းေစ်း မွတ္တမ္းကို စိတ္၀င္စားသူ လူငယ္မ်ား သိရွိေစလိုေသာ ဆႏၵမြန္ျဖင့္ ေရးသားလိုက္ရပါသည္။
ဖ်ာပုံၿမိဳ႕သည္ ဧရာ၀တီျမစ္၏ အေနာက္ဖက္၊ ဧရာ၀တီ (ဖ်ာပုံျမစ္) ႏွင့္ အေျပာင္ေက်းရြာ၊ ေခ်ာင္းတြင္းရြာ၊ ေအာက္ကြင္းႀကီးရြာစေသာ နယ္နမိတ္ (၄) ရပ္အတြင္း၌ တည္ရွိပါသည္။
မြန္ဘာသာျဖင့္ (ဖ်ာပုင္) ဟု အသံထြက္ရပါသည္။ “ဖ်ာ” မွာ “ေစ်း” ျဖစ္ၿပီး “ပုင္” မွာ “ထမင္း” ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ (ဖ်ာပုင္) သည္ ထမင္းေစ်းဟု အဓိပၸါယ္ရေလသည္။ ဖ်ာပုင္ဟူေသာ အမည္ပညတ္မွာ ဟံသာ၀တီျပည္၊ တပင္ေရႊထီး အေရးေတာ္ပုံ ေခတ္ကပင္ ေခၚေ၀ၚသုံးစဲြေနၾကေပသည္။
အမ်ားအားျဖင့္ ေျပာေလ့ရွိသည္မွာ ထမင္းဆိုင္မ်ားရွိ၍ ထမင္းေစ်းဟုေခၚသည္မွာ မမွန္ပါ။ “ဖ်ာပုံ” ဟုအမည္ျဖစ္ေပၚခ်ိန္က ထမင္းဆိုင္မရွိခဲ့ပါ။ ေတာႀကီးမ်ားႏွင့္ ငါးရွာျခင္း၊ လယ္လုပ္ျခင္း စသည္ျဖင့္ လူေနတဲအိမ္ တစ္တဲ၊ ႏွစ္တဲစသည္ျဖင့္ ေနခဲ့ၾကပါသည္။
ထိုစဥ္က လူေနစည္ကားေသာ ေနရာမဟုတ္ဘဲ ရြာဟူ၍ပင္ မျဖစ္ေပၚေသးပါ။ ယခု အေျပာင္ရြာတည္ေနေသာ ေခ်ာင္း၀ကစ၍ အေနာက္ဖက္သို႔ ေခ်ာင္းတစ္ခုစီး၀င္ေနသည္။ ထိုေနရာကို ဖ်ာပုင္စဲြ၍ ဖ်ာပုင္ေခ်ာင္းဟုလည္း ေခၚသည္။ စင္စစ္မွာမူ ထိုေခ်ာင္း၏အ၀ (ေခ်ာင္း၀စခန္း) ကိုသာ ဖ်ာပုင္ဟု ေခၚၾကျခင္းျဖစ္ေလသည္။
ဖ်ာပုံေခ်ာင္းတြင္းသို႔သြားလိုေသာ ခရီးသည္မ်ားသည္ ေရက်စဥ္ ေခ်ာင္း၀သို႔ေရာက္၍ ေရတက္မွ ေခ်ာင္းတြင္းသို႔ ၀င္ရန္ ေရေစာင့္ေနရေလသည္။ ျမစ္ရိုးအထက္ပိုင္းသို႔ သြားလိုေသာ ေခ်ာင္းအတြင္းရြာမ်ားမွ ခရီးသည္တို႔သည္ ေရက်ခ်ိန္ ေခ်ာင္း၀သို႔ထြက္ခဲ့၍ ေရတက္မွအထက္သို႔သြားရန္ ေရေစာင့္ေနရေလသည္။ ထိုေရေစာင့္ေသာ ခရီးသည္မ်ားသည္ (ေခ်ာင္း၀စခန္း) မွပင္ ပါလာေသာထမင္းမ်ားကို စားၾကေသာက္ၾကရသျဖင့္ ခရီးသည္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ထမင္းစာၾကရေသာ ေနရာျဖစ္၍ ထိုေနရာကို မြန္ဘာသာျဖင့္ “ဖ်ာပုင္” (ထမင္းေစ်း) ဟူ၍ တင္စားၿပီး ေခၚေ၀ၚျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေလသည္။
ဤေနရာသည္ ထမင္းေရာင္းေသာ ဆိုင္လည္းမဟုတ္၊ ေစ်းလည္းမဟုတ္၊ ရြာဟူ၍ပင္ တည္ေထာင္လွ်က္ မရွိေသးေပ။ မြန္လူမ်ဳိးတို႔ တင္စားေခၚျခင္းသာျဖစ္သည္။ ထမင္းစုစားၾက၍ ေစ်းတမွ် စည္ကားျခင္းကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။
မြန္လူမ်ဳိးတို႔သည္ အေၾကာင္းျခင္းရာတစ္ခုကို တင္စားေခၚေ၀ၚသည့္ အေလ့ရွိခဲ့ေၾကာင္း မွတ္တမ္းအခ်ဳိ႕တြင္ ေတြ႕ရပါသည္။ ယခုဖ်ာပုံျမစ္ အေရွ႕ဘက္ကမ္းေအာက္ပိုင္းရွိ က်ဳံလြတ္ေခ်ာင္းေအာက္ လတာႀကီးအစြန္အထက္ေနရာကို သၾကားဟင္းအိုးဟု ေခၚတြင္ခဲ့သည္။
ဤသို႔ သၾကားဟင္းအိုးဟု ေခၚေ၀ၚၾကသည့္ေနရာမွာ သၾကားမင္းက ဟင္းအိုးႀကီးခ်က္၍ ခ်ထားျခင္း မဟုတ္ေခ်။ ငါးပုစြန္မ်ား ရွာေဖြစားေသာက္ၾကသူမ်ားသည္ ထိုေနရာတြင္ အထူးပိုမို ငါးပုစြန္ရရွိၾကပသည့္အတြက္ နာမည္တင္စား၍ ငါးပုစြန္ေပါမ်ားျခင္းကိုပင္ သိၾကားမင္းက ေပးေလဟန္ အထူးျပဳ၍ ေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ၄င္းနည္းတူ “ဖ်ာပုင္” ထမင္းေစ်းဟု တင္စားျခင္းျဖစ္ေပသည္။
မြန္လူမ်ဳိးတို႔သည္ မိမိတို႔၏ ထုံးစံအရ ထမင္းေရာင္းစားျခင္း၊ မ်ဳိးစပါးေရာင္းစားျခင္း ျပဳေလ့မရွိပါ။ ထမင္း ေရာင္းစားပါက ငတ္မြတ္ျခင္းေဘး ေတြ႕တက္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊ မ်ဳိးစပါးကို ေရာင္းစားလွ်င္ စပါးမ်ဳိးခင္းမ်ား ပ်က္တတ္သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း အယူအဆရွိၾကသျဖင့္ စပါးပ်ဳိးပင္ကို အလိုရွိ၍ ေတာင္းလာလွ်င္ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးသည္။ အဘုိး စားနား ေျပာဆိုျခင္းမရွိ၊ မ်ဳိးေတာင္းသူကလည္း စပါးအသီးအႏွံေပၚေသာအခါတြင္ ေက်းဇူးတုံျပန္သည့္ အေနျဖင့္ စပါးျဖစ္ေစ၊ ဆန္ျဖစ္ေစ ျပန္လည္လက္ေဆာင္ေပးျခင္းျပဳေပသည္။
မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္မဆို မသိကၽြမ္းေသာ္လည္း ခရီးႀကဳံ၍ မြန္လူမ်ဳိး ေနအိမ္သို႔ ေရာက္သြားလွ်င္ ထမင္းကို အလွ်င္ေကၽြးေမြးဧည့္ခံၾကေပသည္။ ဧည့္သည္ကို အထူးေလးစားၾက၍ ဧည့္သည့္မ်ားက အိမ္မႈကိစၥ၊ ဗာဟီရမ်ား၀င္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ပါက အိမ္ရွင္မွာ က်က္သေရ ထိခိုက္တတ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။
အလြန္ရင္းႏွီးေသာ ဧည့္သည္မွသာလွ်င္ မိမိကိုယ္ကို အိမ္ရွင္ျဖစ္ေၾကာင္း အတိအလင္းျမြက္ၾကား၍ အိမ္ရွင္အား ခြင့္ပန္ၿပီးမွသာလွ်င္ ဗာဟီရကိစၥမ်ားကို ကူညီ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကရပါသည္။ မြန္လူမ်ဳိးမ်ားမွ ဗလိငါးပါးတြင္ ဧည့္သည္ကို ျပဳစုေသာ အ႒ီတိဗလိကို မ်ားစြာ ေလးဂရုျပဳၾကေပသည္။

မူလဖ်ာပုံရြာအေျခေန

ဖ်ာပုံရြာ၏ အထက္ပိုင္းတြင္ (ယခုျခေသၤ့ဦးေရွ႕) ၀ါပသံဃဒါနဆြမ္းေလာင္းအသင္း အေဆာက္အဦးေနရာ ရြာဦးနတ္စင္မွစ၍ ေအာက္ပိုင္းတြင္ (ယခု သာဇီဘုရားႀကီး၏ အေရွ႕ေျမာက္ေဒါင့္) (၁၉၈၅) ခုႏွစ္က ေရတိုက္စား၍ ၿပိဳက်သြားေသာ “က်ဳိက္ပဒိုင္” ဘုရားျဖဴေစတီအထိျဖစ္ေလသည္။ ယခု အေျပာင္လမ္း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္း) ေခၚေသာ ေနရာသည္ မူလ ဂန္႔ကလာေခ်ာင္းဟုေခၚေသာ ေနရာျဖစ္သည္။ ဂန္႔ကလာေခ်ာင္းေတာင္ဘက္ကို ရြာလည္ပိုင္း၊ ရြာလည္ပိုင္းေအာက္ဘက္ကို ကံေခ်ာင္စုဟု ေခၚေလသည္။ ရြာဦးနတ္စင္မွ ဂန္႔ကလာေခ်ာင္းထိ ေျမာက္ပိုင္းဟု ေခၚၾကသည္။ ေနာင္တြင္ အေျပာင္လမ္း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္း) ကို ဗဟိုထား၍ ေျမာက္ပိုင္း၊ ေတာင္းပိုင္း ဟုေခၚၾကသည္။
ယခု ပဌမလမ္းႀကီးကို အေရွ႕ေနာက္ မ်က္ႏွာျပဳ၍ အိမ္ေျခတန္းေတာက္ေနၾကေလရာ ကမ္းနားသို႔ဆင္းရန္ အိမ္ျခားလမ္းငယ္ကေလးမ်ားထား၍ တံတားထိုးၾကသည္။ ရြာ၏ အေနမွာ (၁) ေျမာက္ပိုင္းတစ္စု၊ (၂) ရြာလည္ပိုင္းတစ္စု၊ (၃) ကံေခ်ာင္းပိုင္းတစ္စုအားျဖင့္ ပထမလမ္းအတိုင္း ေတာင္ဘက္သို႔ အစုခ်င္း ဆက္ကာဆက္ကာ အိမ္ေျခစုမ်ားရွိေလသည္။ ယခု အေျပာင္လမ္းဟုေခၚေသာ ကုန္းဘက္ေနရာတြင္ အိမ္ေျခစု တစ္စုကို ဂန္႔ကလာေခ်ာင္းဟု ေခၚေလသည္။ ရြာျဖစ္၍ ကာလအေတာ္ၾကာ (၁၁၃၀) ခုႏွစ္တြင္ ယခု ဒုတိယလမ္းေခၚေသာ လမ္းေသးတစ္ခု ေပၚေပါက္၍ အိမ္ေျခတိုးတက္မ်ားျပားလာေလသည္။
ထိုအခါတြင္ အေျပာင္ရြာႏွင့္လည္းေကာင္း၊ အေျပာင္ (ရြာတန္း) ေစတီႏွင့္လည္းေကာင္း ဆက္သြယ္ဖို႔လုပ္ထားေသာ လမ္းမရွိေသးေပ။ ၾကား၌ လယ္ကြင္းမ်ား ျခားေနပါသည္။ ဖ်ာပုံရြာသည္ ဂန္႔ကလာေခ်ာင္း ဘက္မွ လတာေျမ တစ္စတစ္ေပၚလာသည့္အတိုင္း ကမ္းနားဘက္သို႔ တိုး၍ အိမ္ေဆာက္ေနထိုင္ ၾကေလသည္။
ဒုတိယလမ္းျဖစ္ေပၚလာေသာအခါ အိမ္ေျခ (၃၀၀) ေက်ာ္ (၄၀၀) ခန္႔ရွိေနၿပီျဖစ္ပါသည္။

Wednesday, June 10, 2009

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕ တည္ေနရာ

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕သည္ အေရွ႕ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ (၉၀ - ၃၀ ) မွ (၉၅ - ၄၅ )အတြင္း ၊ ေျမာက္လတၱီတြဒ္ (၁၅ - ၃၀ ) မွ (၁၆ -၂၅ အတြင္းတည္ရွိၿပီး အေရွ႕ဘက္တြင္ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ ၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္ ၊ ေတာင္ဘက္တြင္ မုတၱမပင္လယ္ ၊ ေျမာက္ဘက္တြင္ က်ိဳက္လတ္ၿမိဳ႕နယ္ တုိ႕တည္ရွိပါသည္။ ဖ်ာပုံၿမိဳ႕နယ္သည္ ဧရိယာ (၃၇၇.၇၇) စတုရန္းမုိင္က်ယ္၀န္းပါသည္။

ရာသီဥတု

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕နယ္သည္မုိးၿပီးမ်ားၿပီးပူအိုက္စြတ္စုိေသာရာသီဥတုရရွိေၾကာင္း၊မုိးအမ်ားဆုံးလမွာဇူလုိင္လျဖစ္ၿပီး
ပ်မ္းမွ်မုိးေရခ်ိန္(၂၅)လက္မခန္႔ရြာသြန္းၿပီး အပူခ်ိန္အေနျဖင့္၊အပူဆုံးလမွာဧၿပီလျဖစ္ၿပီးအပူခ်ိန္(၃၆)ဒီကရီ
စင္တီဂရိတ္ခန္႔ရွိေၾကာင္းအပူခ်ိန္အနိမ့္ဆုံးလမွာဒီဇင္ဘာလျဖစ္ၿပီးအပူခ်ိန္(၂၀)ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ခန္႔ရွိပါသည္။